تبلیغات
مدینه العرفا(نایین) - نایین
مدینه العرفا(نایین)
مَـــرّاسی دکتر طبا (شهید چمران)
درباره وبلاگ


این وبلاگ به اهتمام معاونت پرورشی و تربیت بدنی و فرماندهی واحد مقاومت بسیج دبیرستان شهید چمران نایین ، خلیل صارمی نایینی شاعر و نویسنده معاصر راه اندازی شد.
از این پس آثار تحقیقی دانش آموزان در سال 91-90 در زمینه معرفی مشاهیر نایین در این وبلاگ به نام خودشان به تدریج منتشر خواهد شد

مدیر وبلاگ : خلیل صارمی نایینی « ناصر »
تلویزیون آنلاین
چهارشنبه 25 دی 1392 :: نویسنده : خلیل صارمی نایینی « ناصر »


تاریخچه نایین


معرفی نایین از باستان تا کنون 

نایین از شهرهای ایران باستان و یکی از ولایت‌های پنج گانه استان (کوره) فارس، یعنی پایتخت هخامنشیان بوده است. در زمان گسترش اسلام مردم نایین به این دین گرویدند. تاریخ بنای اولیه شهر نائین به دوران قبل از اسلام باز می‌گردد. صحت این مدعا را علاوه بر نوشته‌های مورخین و جغرافیا نویسان قدیم، گویش محلی خاص مردم نائین تقویت می‌کند. این گویش هنوز نیز متداول و مرسوم است. مولف کتاب مسالک و ممالک فارس را ایالت قدیمی ایران و محل تشکیلات دولت هخامنشی ذکر می‌کند که دوره ساسانیان و پس از اسلام به پنج ولایت یا استان تقسیم می‌شده‌است. که هر قسمت «کوره» نامیده می‌شد. در دوره‌های ساسانی و پس از استقرار اسلام، شهر نائین جزء یکی از این کوره‌ها به شمار می‌آمد. بیشتر پژوهشگرانی که درباره نائین بررسی و تحقیق کرده‌اند به آبادی و آبادانی آن در ادوار قبل از اسلام اشاره کرده‌اند. اما در مقدمه کتاب تذکره سخنوران نائین شهر نائین شهرکی کاروان انداز معرفی شده که قافله‌ها برای استراحت و فراهم ساختن زاد سفر در آن بار می‌انداخته‌اند. ساربانان نیز شتران خود را در نائین هنارگیری می‌کرده‌اند. به هرحال، با مراجعه به منابع مختلف می‌بینیم نائین در قبل از اسلام مرکز اداری و خدماتی بخشی از ناحیه یزد بود.

بااستقرار اسلام، در بیشتر شهرهای ایران و ورود این آیین به نائین، شهر نائین موقعیت خود را همچون گذشته حفظ کرد. یکی از نویسندگانی که در قرن چهارم هجری کتاب خود را تألیف کرده‌است نائین را شهری آباد و پرجمعیت ذکر می‌کند.

در نیمه اول  قرن پنجم ناصر خسرو، در سفر مشهورش از نائین عبور کرد و به این شهر اشاره نمود. در سفرنامه ناصر خسرو درباره اوضاع اجتماعی نائین مطلب تازه‌ای ارائه نشده‌است، همانگونه که یاقوت حموی نیز تنها به نقل قولی از اصطخری اکتفا کرده‌است.

در دوران مغول، با روی کار آمدن ایلخانان و حکومت غازان و سلطان محمد اولجایتو که پس از درآمدن به دین اسلام به لقب «خدا بنده» ملقب شد در نائین نیز تحولاتی به وقوع پیوست. در دوران حکومت این دو ایلخان که با وزارت خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی مقارن است اصلاحات اساسی در اکثر شهرهای ایران به وجود آمد. در این دوران آثار مهم و با ارزشی مانند مسجد بابا عبدالله، عمارت امامزاده سلطان سیدعلی و مناره مسجد جامع در نائین ساخته شد.

در نیمه اول قرن هشتم هجری، ملک اشرف پس از شکست از شیخ ابواسحاق اینجو در شیراز و فرار به یزد، بیشتر آبادی‌ها و شهرهای یزد را خراب کرد و به نائین رسید. در جنگی که در سال ۷۴۴ هجری در نائین بین او و امیر مبارزالدین از امرای آل مظفر به وقوع پیوست ملک اشرف شکست خورد. این جنگ باعث خرابی نائین شد و خلقی عظیم کشته شدند.

در اواخر قرن هشتم هجری، در روزگاری که امیرتیمور خود را برای حمله به شهرهای مرکزی ایران آماده می‌کرد باردیگر نائین گرفتار درگیری شاه منصور و شاه یحیی مظفری شد. در سال۷۹۳ بین این دو برادر جنگی درگرفت که بیشتر روستاها و قصبات بین اصفهان و یزد و کرمان تخریب شدند. نائین نیز آسیب فراوان دید.

در قرن نهم نیز جنگ و کشتارهائی بین خاندان‌های آق قویونلو و قراقریونلو بوقوع پیوست. نائین بر سر راه شهرهای مهم، مورد نزاع واقع شده بود بنا براین در این درگیری نیز از آسیب و تخریب‌ها در امان نماند. اما در همین سالها، دولت شاه سمرقندی در تذکره‌ای که به نام خود اوست و در سال۸۹۲ هجری تالیف کرده نائین را «قصبه‌ای خوش آب و هوا» معرفی می‌کند که «بعضی محصولات آن بی نظیر است».

در اوائل قرن دهم، بار دیگر جنگی عظیم بین سران اق قویونلو به وقوع پیوست. محل این نبرد نیز حوالی نائین بود. به نوشته کتاب احسن التواریخ این جنگ باعث شد تا محمد میرزا آق قویونلو بر فارس استیلا یابد.

در دوران حکومت ترکمانان اق قویونلو ونیزیان از نائین عبور کردند اما گزارش سفر آنها نکته مهمی از اوضاع نائین را به دست نمی‌دهد.

در دوران حکمرانی ایلخانان نائین از اصلاحات و تحولی که در بسیاری از شهرهای ایران آغاز شده بود بی بهر ه نما ند. رونق اقتصادی دوره مغول نائین را که در کنار شاهراه خلیج فارس و ری و سلطانیه قرار گرفته بود به صورت شهری پر جمعیت و آباد در آورد. در این زمان، و بخصوص در عصر حکومت غازان و سلطان محمد اولجایتو و وزارت خواجه رشیدالدین فضل‌الله در نائین آثار با ارزشی ساخته شد. برخی از این آثار در عداد بناهای کم نظیر به شمار می‌روند و نمایانگر پیشرفت معماری اسلامی ایرانی آن عصر می‌باشند. این رونق و پیشرفت نسبی علاوه بر آن که باعث احداث مساجد و بناهای متعددی گردید اقوام و خانواده‌های مختلفی را نیز از دیگر شهرهای ایران به نائین سرازیر کرد. از جمله این اقوام، عده‌ای از امیرزادگان و امراء مغول بودند که به همراه خانواده‌ها و اقوام و ملازمین خود به نائین آمدند و در این شهر و روستاها و قصبات اطراف آن ساکن شدند.

در قرن پنجم ه.ق نایین مانند سایر شهرهای اصفهان مورد توجه قرار گرفت و در زمان حکومت سلطان محمد خدابنده (الجایتو) و غازان خان در نایین آثار با ارزشی چون مسجد بابا عبدالله، عمارت امامزاده سلطان سید علی و مناره مسجد جامع این شهر ساخته شد. در قرن هشتم در جنگی که میان ملک اشراف، با امیر مبارزالدین در گرفت و به شکست اشراف انجامید، نایین و مردم آن آسیب فراوان دیدند. در اوایل قرن دهم ه. ق سران آق قویو نلو در حوالی نایین با یکدیگر به ستیز برخاستند که از رهگذر این جدال‌ها، شهر پریشان شد و ویرانی بسیار دید. در دورۀ صفویان نایین رونق یافت. دراین دوره، باروی شهر مرمت شد و بناهای جدیدی در آن احداث گشت. در سال 1000ه.ق هنگامی که اصفهان به پایتختی ایران برگزیده شد نایین که در زمانی تابع یزد بود، در محدوده اداری اصفهان جای گرفت. از وقایع مهم دوران صفویه در نایین دعوای نعتی و حیدری بود که این اختلاف‌ها در عصر مشروطیت هم ادامه یافت. با سقوط اصفهان به دست افغان‌ها (در سال 135 ه.ق) شهر نایین که بر سر را ه سربازان مهاجم قرارداشت، بسیار آسیب دید ولی بر اثر مقاومت مردم نایین، شهربه دست افغان‌ها نیافتاد، در این زمان گروهی از سادات طباطبایی ساکن اصفهان و زواره به نایین کوچ نمود ودر دورۀ قاجار نایین مورد بی‌مهری پادشاهان وقت قرار گرفت. در این دوره نایین سخت آشفته و نا امن گشت زیرا دراین زمان نایین یا صحنه جنگ شیخی‌ها و «بالاسری» ها و یا میدان نزاع‌های حیدری و نعمتی بود که در دوره صفویان در تمام شهرهای ایران آغاز گشته و دامن زده می‌شد و همچنین محل تاخت و تاز یاغیانی همچون نایب حسین کاشی بود. در سال 1327 شمسی نایین رسماً شهرستان اعلام شد و بخشداری آن به فرمانداری تبدیل گشت. از نایین مردان بزرگ و نامداری برخاسته که هریک در علوم و فنون مختلف جایگاهی بس بلند یافته‌اند و از این رهگذر نایین بخصوص در تاریخ یکصد ساله اخیر ایران نقش بسیار زیادی داشته است. از این رو همواره برای این منطقه منزلتی بیش از یک شهرستان معمولی قائل بوده‌اند چنانچه بر اثرمنزلت خاندان پیرنیا حتی در قانون اساسی پس از مشروطه این شهر ر ا از شرط حد نساب نفوس برای بر خوداری نماینده‌ای مستقل در مجلس شورای ملی معاف کرده بودند. یکی از فرزندان بزرگ این سرزمین دکتر حسین فاطمی است که در نهضت ملی شدن نفت تا آخرین نفس پایمردی کرد و به دکتر مصدق وفادار ماند و جان و سر را در راه آزادی خواهی فدا کرد. 

موقعیت جغرافیای طبیعی

موقعیت: شهرستان در 52درجه و 35دقیقه تا 55درجه و 2دقیقه طول شرقی جغرافیایی و در 32درجه و 30دقیقه تا 34درجه و 15دقیقه عرض جغرافیای در فاصله 145 کیلومتری شرق مرکز استان قرار دارد. شهرستان نایین از شمال به استان سمنان، از شرق به استان خراسان، از جنوب به استان یزد و از مغرب به شهرستان‌های اردستان و اصفهان محدود می‌شود. این شهرستان با مساحتی برابر 8/35927کیلومتر مربع وسیع‌ترین شهرستان استان است. این شهرستان در حال حاضر شامل دو بخش مرکزی وانارک و دو نقطه شهری به نام نایین و انارک و چهار دهستان شامل کوهستان به مرکزیت روستای بلان، بهارستان به مرکزیت روستای کجان، بافران به مرکزیت روستای بافران، لای سیاه به مرکزیت روستای هماباد، چوپانان به مرکزیت روستای چوپانان،  انارک یك بخش از شهرستان نایین هست. وجه تسمیه نایین درباره نام نایین سخنان بسیار گفته‌اند که همگی سست و بی‌اساس‌اند. از جمله این که گفته‌اند نام نایین از گیاهی باتلاقی به نام «نی» برگرفته شده، یا یهودیانی که از اورشلیم به مشرق زمین کوچانده شدند، این شهر را به یاد موطن خویش بنا کرده و بدین نام خوانده‌اند و... ولیکن آنچه مسلم است عناوینی چون «شهر مساجد»، «قصبه طیبه»، «مدینه العرفا» و... که برای نایین برشمرده شده نشان دهنده اهمیت این شهر در دوره‌های مختلف تاریخ بوده است. آب و هوا: شهرستان نایین دارای آب و هوایی کویری است و اختلاف درجه حرارت شب و روز در فصول سال کاملاً محسوس است و بارش آن بسیار کم و تابستان‌ها طولانی و بدون باران است. انارک از بخش‌های شهرستان نایین، دارای آب و هوایی گرم و خشک است روستای نیستانک از روستای مهم منطفه در کنار جاده نایین – اردستان و بر سر راه ترانزیت تهران – بندرعباس واقع شده است. این روستا در موقعیت بسیار مناسب ارتباطی قرار دارد و جزء اقلیم بیابانی سرد و یا معتدل است و در تابستان‌ها با کمبود شدید آب روبرو است. رودها: منطقه به دلیل شرایط خاص اقلیمی از داشتن رودخانه و چشمه بی بهره بوده و فقط یک رودخانه فصلی کم اهمیت از حدود 5 کیلومتری شمال خور می‌گذرد. کوه‌های مهم: کوه قابل توجهی در این شهرستان به چشم نمی‌خورد. در بخش انارک تنها کوه نسبتا مرتفع، کوه دره انجیل است که 2438 متر ارتفاع دارد. کوه منفرد عزیز آباد نیز در 5 کیلومتری شمال شرقی روستای نیستانک نیز رشته کوه‌هایی به نام چهار گنبد واقع است. غارها: در انارک غارهای متعدد وجود که بیشتر آن‌ها ناشناخته مانده فقط غار میله در نزدیک «چاه خربزه» شناخته شده است. در نزدیک چشمه آب قدیمی انارک نیز غاری وجود دارد که درب آن بسته است. ای بسا که اگر آن را بگشایند ناشناخته‌هایی از آن شهر برای باستان شناسان آشکار گردد. دشت و کویر: بخش عمده شهرستان نایین سرزمینی کویری است که یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی این شهرستان محسوب می‌شود. در جای جای کویر تپه‌های بزرگی از ریگ پدید آمده که هر یک به نامی شهرت دارد. از این جمله آن‌ها ریگ جن یکی از زیباترین و در عین حال خطرناک‌ترین مناطق کویر است. همچنین صحنه‌های زیبا و افسون‌گر سراب از جلوه‌های بدیعی است که تنها در این مناطق کویری می‌توان یافت. شب‌های كویر و نیز غروب كویر نیز زیبایی‌های منحصر به خود دارد. بیشه وجنگل‌ها: در منطقه کویری نایین جنگل و بیشه به مفهومی که شناخته می‌شود موجود نیست. اما در این سرزمین جنگل‌هایی هست که تنها به این منطقه اختصاص دارند. جنگل تاق و جنگل گزو جنگل‌هایی با زیبایی منحصر به فرد.

وجه تسمیه نام نایین

درباره نام نائین گفته‌اند نام نائین از گیاهی باتلاقی به نام «نی» برگرفته شده، یا یهودیانی که از اورشلیم به مشرق زمین کوچانده شدند، این شهر را به یاد موطن خویش بنا کرده و بدین نام خوانده‌اند. هر چند علیرضا عرب بافرانی در کتاب خود «عروس کویر» این نظر را تا حدودی ضعیف برمی‌شمرد. وی به نقل از محمد تقی جامع نائینی می‌نویسد: «وجه دیگر که تا حدودی ضعیف به نظر می‌رسد این است که نائین به معنی جمال کلمه‌ای عبری است و یکی از شهرهای فلسطین هم به همین نام بوده است»محمدتقی جامع نائینی در کتاب خود «ویژگی‌های زبان محلی نائین» می‌نویسد که عده‌ای بر این باورند که شهری به نام «هوم» یا «وهوم» در چند کیلومتری محل فعلی نائین بوده که مردم آن زردتشتی بوده‌اند و بعدها «نائن» پسر نوح بر این شهر غلبه کرده و در این مکان شهری ساخته که به نام خود او «نائن» یا «نائین» خوانده می‌شود برخی از اهالی نائین معتقدند که نائین نسبت این شهر را به «ناهید» یا «آناهیتا» الاهه‌ی آب می‌رساند. با توجه به قدمت این شهر، وجود باقیمانده‌ی آثار و ابنیه‌ی دوران ساسانی و نیز شباهت گویش نائینی به گویش پهلوی، این نظر نمی‌تواند دور از ذهن باشد. ولیکن آنچه مسلم است عناوینی چون «شهر مساجد»، «قصبه طیبه»، «مدینه العرفا» و... که برای نائین برشمرده شده نشان دهنده اهمیت این شهر در دوره‌های مختلف تاریخ بوده‌است. نائین را با القاب و عناویین مختلفی مانند قصبه طیبه، دارالعرفان و مدینه العرفا و دار المساجد یاد کرده‌اند.

معماری و بافت شهری

بافت شهری قدیم نائین با تاثیر پذیری از عواملی مانند محیط طبیعی، آب و هوا، نیازهای شهر، لزوم امنیت شهر در برابر تهاجم بیگانگان طراحی شده و به طور کلی دارای معماری بسته و درونگرا است. عموم فضای معماری و آثار تاریخی در ترکیبی متراکم در کنار یکدیگر و متصل به هم استقرار یافته‌اند. طراحی شهر به گونه‌ای بوده‌است که فضای مسکونی بدون آن که از نظر کاربردی دچار اشکال شوند در کنار عناصر شهری مانند مسجد جامع و دارا لحکومه و بازار و حسینیه و مدرسه و حمام مستقر شده‌است.

هر محله قدیمی نائین یک حسینیه دارد. اگر چه اکثر مردم از قسمت قدیم شهر به بخش نوساز نائین نقل مکان کرده‌اند وعملا محلات قدیمی خلوت شده‌اند اما هنوز حسینیه‌ها در ایام عزاداری رونق گذشته را دارند. این حسینیه‌ها شامل یک مکان مسقف و سر پوشیده برای فصول سرد ویک فضای باز برای سایر ایام و فصول است. حسینیه‌ها معمولاً شبیه به یکدیگر ساخته شده و دارای یک صفه بزرگ (شاه نشین) وصفه‌های کوچکترهستند که دورتا دورحسینیه را فرا گرفته‌اند. بر دیوار حسینیه‌ها اشعار زیبا به خط نستعلیق همراه با نقاشی‌های گل وبوته به چشم می‌خورد. صفه‌ها عموما دو طبقه هستند و طبقات بالا که مردم نائین آن‌ها را «غرفه» می‌گویند به بانوان اختصاص دارد. گنبد حسینیه‌های مسقف بیشتر برمربع منظمی قرار دارد که درقسمت کاسه گنبد ۸ ضلعی و در بال به ۱۶ضلعی تقسیم می‌شود. مصالح حسینیه‌ها نیز عموما آجر هستند. حسینیه‌ها محلات هفت‌گانه نائین تماماً قدمتی در حدود ۷۰الی ۱۰۰ سال دارند تنها حسینه‌ای که گنبد آن نوسازی شده‌است حسینیه سرای نو می‌باشد. در نائین حسینیه‌ها را میدان نیز می‌گویند حسینیه‌ها در قدیم علاوه بر آن که مرکز تجمع برای عزاداری بودند محلی نیز برای تصمیم گیریهاوتبادل نظر نیز به حساب می‌آمدند. بافت قدیمی نائین به گونه‌ای طراحی شده که حسینیه هر محله به راحتی با سایرعناصر مانند سقاخانه‌ها و بازار و مساجد و حمام‌ها و گورستان عمومی شهر ارتباط برقرارکنند.

حسینیه های نایین عبارتند از:

  • محله کلوان
  • محله چهل دختران
  • پنجاهه
  • نو گاباد یا نو آباد
  • باب المسجد یا در مسجد
  • سرای نو
  • کوی سنگ یا گودالو

امروز نائین به دو قسمت نائین جدید و قدیم تقسیم می‌شود. اکثر مردم خانه‌های قدیمی را خراب کرده و به قسمت نوساز شهر نقل مکان کرده‌اند.

چشم انداز محله محمدیه از جذاب‌ترین مناطق بخش مرکزی نائین است. این محله به خاطر موقعیت و نمای زیبا مورد توجه گردشگران است. در مرکز این محله تپه‌ای قرار گرفته که بر بالای آن قلعه زیبای آشورگاه ساخته شده‌است. در پایان تپه کارگاه عبا بافی در دل زمین کنده شده‌اند. مردم محل این کارگاه را «سرداب» می‌نامند. محله محمدیه دارای ساباط‌های متعدد و گذرها و گنبدهای زیبا و بناهای تاریخی بسیار است.

معاونت پرورشی و تر بیت بدنی شهید چمران نایین

wwwostadnaser.ir

مشاهیر نایین

شماری از مشاهیر نائین

  • امامی: میرزا حسین آقا (تولد ۱۲۹۵ شمسی - وفات ۱۳۵۱ شمسی)
  • امامی: دکتر محمود (تولد ۱۳۱۷ شمسی)
  • قائی نائینی: میرزا باقر خان ادیب (تولد ؟ - وفات ۱۳۰۲)
  • بقائی نائینی: جلال (تولد ۱۲۸۸ شمسی - وفات ۱۳۷۶ شمسی)
  • بقائی: میرزا محمد خان (غوغا) (تولد ۱۲۶۰ شمسی - وفات ؟)
  • بلاغی: سید حسن (مجتهد نائینی) (تولد ۱۲۵۰ شمسی - وفات - ۱۳۱۲ شمسی)
  • بلاغی: عبد الحجت (تولد ۱۲۸۰ شمسی)
  • بلاغی: صدرالدین (تولد ۱۲۹۰ شمسی - وفات ۱۳۷۳)
  • پیرزاده: حاج محمد علی (تولد ۱۲۵۱ قمری - وفات ۱۳۲۱ قمری)
  • پروفسور نور علی نوری نائینی (1309 - 1375)
  • ابوالحسن پیرنیا: (معاضد السلطنه) (تولد ؟ - وفات ۱۳۱۸ شمسی)
  • حسن پیرنیا : مشیرالدوله دوم (تولد ۱۲۶۱ هجری / ۱۲۵۲ شمسی – وفات ۱۳۵۴ هجری / ۱۳۱۴ شمسی)
  • پیرنیا: دکتر محمد کریم (تولد ۱۳۰۱ شمسی - وفات ۱۳۷۶ شمسی)
  • پیرنیا: میرزا نصرالله خان مشیرالدوله (تولد ؟ - وفات ۱۳۲۵ قمری)
  • جامع نائینی: محمد نقی (محیط) (تولد ۱۳۰۰ شمسی - وفات ؟)
  • جلالی نائینی: دکتر سید محمد رضا (تولد ۱۲۹۷ شمسی -وفات نهم فروردین ۱۳۸۹)
  • جلالی نائینی:دکتر سید غلامرضا (تولد ۱۳۲۳ شمسی)
  • جلوه: حکیم میرزا ابو الحسن (تولد ۱۲۳۸ هجری قمری - وفات ۱۳۱۴ قمری)
  • حاج عبدالوهاب نائینی: (جد خاندان پیرنیا) (تولد ۱۱۱۸ قمری)
  • حاج محمد حسن کوزه کنانی: (جد خاندان پیرزاده) (تولد ۱۱۵۲ قمری - وفات ۱۲۵۰ قمری)
  • حاج ملا محمد حسن (مرتاض): (تولد ۱۲۷۵ قمری - وفات ۱۳۵۴ قمری)
  • طبا طبائی نائینی حاج میرزا محمد سعید : (تولد ۱۲۹۳ هجری / ۱۲۵۵ شمسی - وفات ۱۳۷۸ هجری / ۱۳۳۷ قمری)
  • محمدحسین نائینی: (میرزای نائینی)
  • رحیمی: مصطفی رحیمی (تولد ۱۳۰۴ شمسی)
  • سالک: حاج محمد رضا
  • صفاءالسلطنه نائینی (علیخان): (تولد ۱۲۴۶ هجری قمری - وفات ۱۳۱۸ هجری قمری)
  • صفاءالسلطنه دوم (عباس خان): (تولد، ۱۲۸۲ قمری قمری - وفات ۱۳۵۸)
  • طباطبائی نائینی: میرزا رضا خان (تولد ۱۲۹۰ هجری - وفات ۱۳۵۰ هجری / ۱۳۱۰ شمسی)
  • طرب نائینی
  • عالم نائینی: (حاج میرزا محمد محیط) (تولد ۱۲۷۸ قمری - وفات ۱۳۳۳ قمری)
  • عامری نائینی: علی محمد (تولد ۱۲۸۰ شمسی - وفات ۱۳۵۷ شمسی)
  • دکتر حسین فاطمی
  • ملا[ حسن نائینی: (آرندی) (وفات ۱۲۷۰ هجری)
  • ملا محمد حسن (مرتاض): (تولد ۱۲۷۵ هجری - وفات ۱۳۵۴ هجری)
  • محمد علی مصاحبی: (عبرت نائینی) تولد ۱۲۵۸ هجری - وفات ۱۳۲۱ شمسی)
  • میرزا ابوالقاسم نائینی: (سلطان الحکماء) (تولد ۱۲۴۵ هجری قمری - وفات ۱۳۲۲ هجری قمری)
  • میرزا رفیع الدین طباطبائی (میرزا رفعیا)
  • نوری نائینی: (دکتر محمد سعید) تولد ۱۳۲۱ شمسی
  • میرزا مهدی خان صدرالاسلام(وفات ۱۳۲۹ شمسی) نواده آخوند ملا کاظما و داماد آیت‌الله خادم العلوم نائینی
  • نوری امامزاده ای : دکتر محمد رضا ( دکترای آبیاری و زهکشی و عضو هیئت علمی دانشگاه شهرکرد)

  • شاعران مشهور نایین
  • امامی نائینی شعرای نائین را ازاوائل دوران قاجار به ترتیب حروف الفبا ذکرمی کند. این شعرا عبارتند از :

    • میرزاابوالقاسم خان جوهرالشعراء
    • میرزا باقرخان ادیب
    • جلال بقائی
    • میرزاحسین علی تاج الحکماء
    • میرزاحسین خان وزیرزاده (طایر)
    • سیدحسن رجا
    • سید حسن تمر
    • سید حسن مصطفوی (سرشار)
    • حسینعلی پیرنیا
    • میرزاعبدالوهاب خان شجاع السلطان
    • سید عبدالحجت بلاغی
    • میرزاعلی خان تلگرافچی
    • دکترعلی پیرزاده
    • میرزاعلی خان صفاءالسلطنه(مشتاقی)
    • ملاعلی فارغ الشعرا
    • حاج میرزاکوچک
    • حاج میرزامحمد مجتهد
    • میرزا سیدمحمدخان بزرگ
    • میرزاسیدمحمدخان مجتوبی عترت
    • میرزاسیدمحمدخان نبوی
    • حاج آقامحمدعلی پیرزاده
    • میرزامحمدعلی عبرت
    • میرزامحمدعلی مشعل الشعرا
    • میرزا محمودامام جمعه
    • میرزامصطفی وکیلی
    • میرزامحمدسعیدامامی(متخلص به فردی)
    • میرزا محمدعلی امامی.
    • میرزا مهدی خان صدرالاسلام نائینی
    • حاج میرزا احمد خان نائینی (حایمزاحمدخان)
    • سید انوراله خان آزادی‌پور طباطبایی
    • محمد شیرین (شیخ مغربی)
    • مجید منوچهری نایینی
    • خلیل صارمی نایینی (متخلص به ناصر)

    • خوش نویسان نایین
    • نائین را شهر خوشنویسی و خوشنویسان می‌دانند، اکثر تذکره نویسان در معرفی شعراو گویندگان نائینی هنر خوشنویسی آنها را نیز در کنار شعر وادب ذکر کرده‌اند. شهر نائین پیوسته خوشنویسانی صاحب نام داشته است. برخی از آنان عبارتند از:

      • میرزا هادی خوش نویس : منشی نامور دربار ناصری در قرن ١٣ كه تصویر او توسط كمال الملك كشیده شده و در تالار انجمن خوشنویسان نصب می باشد.
      • عبد العظیم نائینی : از خوشنویسان اواخر دوران صفویه‌است وی فرزند محمد رفیع می‌باشد.
      • میرزا احمد خوشنویس : متوفا به سال ۱۲۵۰ قمری از خوشنویسان دوران قاجار.
      • میرزا حسین علی خان وزیر (طبا طبائی): متوفا به سال ۱۲۶۷ هجری از خوشنویسان دوران محمد شاه قاجار.
      • میرزا محمد علی خان فرزند سید عابد : از خوشنویسان اواخر دوران قاجار است که در سال ۱۳۰۰ هجری همزمان با سلطنت ناصر الدین شاه قاجار وفات یافت.
      • میرزا مهدی خان فرزند میرزا ابولقاسم خان سلطان الحکماء (که شرحش گذشت): وی متوفا به سال ۱۳۰۰ هجری است وی قبل از پدر فوت کرده‌است.
      • بانو مریم : (این زن خواهر مشیر الدوله‌است که خط او را استادانه ذکر کرده‌اند در کتاب تذکره خوسنویسان معاصر خط اورا در زمره خوشنویسان برجسته ذکر می‌کند.
      • میرزا حسن خان نائینی : که در سال ۱۳۰۰ هجری در کذشت
      • میرزا نصر الله خان مشیر الدوله: متوفا به سال ۱۳۲۰ هجری قمری.
      • میرزا عبد الحسین فلسفی : متوفا به سال ۱۳۱۴ فرزند سید حکیم.
      • میرزا محمود خوشنویس : متوفا به سال ۱۳۳۵ هجری قمری
      • میرزا حسنعلی: متوفا به سال ۱۳۲۸ هجری فرزند میرزا معصوم.
      • میرزا محمود چاووش فرزند میرزا احمد: متوفا به سال ۱۳۳۵ قمری.
      • میرزات ابو طالب خان رحیمی فرزند میرزا حسین: متوفا به سال ۱۳۰۰ هجری قمری
      • میرزا محمد خان بقائی : متخلص به غوغا به سال ۱۳۴۵ هجری قمری.
      • میرزا محمود خان ثقة السلطنه : متوفا به سال ۱۳۰۸ شمسی.
      • میرزا طاهر اعلامی فرزند ابوطالب باغچه‌ای: متوفی به سال ۱۳۰۸ هجری شمسی.
      • ملا محمد رضا : وی از تحسین مکتب دارن نائین است که اکثربزرگان رجال ازشاگردان او بوده‌اند مرحوم معلم نائینی در سال ۱۳۰۰ شمسی وفات یافته‌است.
      • میرزا حسین منشی باشی : فرزند حاج میرزا محمد صادق خان که در سال ۱۳۰۴ شمسی در گذشته‌است.
      • میرزا حسن عماد الشریعه امامی : فرزند عبد الحسین متوفا به سال ۱۳۰۸ شمسی.
      • میرزا عبد الحسین حکیم : فرزند سید ابراهیم حکیم متوفا به سال ۱۳۱۴ شمسی
      • منبع :ویکیپدیا
      • معاونت پرورشی و تر بیت بدنی شهید چمران نایین

        wwwostadnaser.ir





نوع مطلب :
برچسب ها : دبیرستان شهید چمران نایین، واحد مقاومت شهید چمران، ناصر، ostadnaser، خلبل صارمی نایینی « ناصر»،
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :




استخاره آنلاین با قرآن کریم


فال حافظ






برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

ستاد بازسازی عتبات عالیات نایین